این پژوهش با هدف بررسی نقش حساسیت به پاداش و تنبیه و چشمانداز زمانی در پیشبینی رفتار خوردن دانشجویان انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه اراک در سال تحصیلی 1405–1404 بود که از میان آنان، 382 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامههای حساسیت به پاداش و تنبیه، چشمانداز زمانی و رفتار خوردن گردآوری و با بهرهگیری از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرمافزار SPSS27 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مدل رگرسیونی پژوهش از معناداری آماری برخوردار است و متغیرهای حساسیت به پاداش، حساسیت به تنبیه و ابعاد مختلف چشمانداز زمانی توان پیشبینی رفتار خوردن دانشجویان را دارند. حساسیت به پاداش، گذشته منفی، حال لذتجویانه و حال تقدیرگرایانه با افزایش رفتارهای خوردن ناسازگار رابطه مثبت نشان دادند، در حالی که حساسیت به تنبیه، گذشته مثبت و جهتگیری آیندهنگرانه با کاهش این رفتارها همراه بودند. مجموعه متغیرهای پیشبین توانست بخش قابل توجهی از واریانس رفتار خوردن را تبیین کند که نشاندهنده نقش همزمان عوامل انگیزشی و شناختی–زمانی در شکلگیری الگوهای خوردن است. یافتهها بیانگر آن است که رفتار خوردن دانشجویان حاصل تعامل عوامل انگیزشی و نحوه ادراک زمان است و مداخلات اصلاح رفتار خوردن میتواند با تقویت جهتگیری آیندهنگرانه، افزایش آگاهی از پیامدهای بلندمدت رفتار غذایی و مدیریت گرایشهای پاداشمحور اثربخشی بیشتری داشته باشد.
