هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر درجه استقلال بانک مرکزی بر سرمایهگذاری در کشور عراق است. دوره زمانی پژوهش سالهای 2003 تا 2024 است و ضرایب با بکارگیری الگوی خودبازگشتی با وقفههای توزیعی (ARDL) برآورد شده است. در این پژوهش برای سنجش استقلال بانک مرکزی از شاخص استقلال واقعی معرفی شده توسط کوکرمن و همکاران (1992) استفاده شده است که استقلال بانک مرکزی را با نرخ جابجایی روسای بانک مرکزی محاسبه میکند. نتایج پژوهش نشان میدهد که استقلال بانک مرکزی در بلندمدت رابطه مثبت و معناداری با سرمایهگذاری دارد؛ بهطوریکه کاهش نرخ جابجایی مدیریتی موجب افزایش معنادار سرمایهگذاری در کشور عراق میگردد. همچنین صادرات و تورم در بلندمدت رابطه مثبت و معناداری با سرمایهگذاری داشتهاند، در حالیکه رابطه ناآرامیهای داخلی با سرمایهگذاری منفی و از نظر آماری معنادار بوده است. رشد اقتصادی در هیچیک از دورههای کوتاهمدت یا بلندمدت رابطه معناداری با سرمایهگذاری نداشته است. یافتههای پژوهش بر اهمیت ثبات نهادی، امنیت داخلی و درآمدهای صادراتی در ارتقای سرمایهگذاری تاکید دارند. در پایان، پیشنهادهایی برای تقویت استقلال بانک مرکزی، مدیریت تورم و بهبود فضای سرمایهگذاری ارائه شده است.
