مقدمه: کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در اجرا و ردیابی تکالیف هدف گیری -دریافت ضعف دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر انسداد بینایی بر مهارت هدف گیری- دریافت و چشم آرام در کودکان با اختلال هماهنگی رشدی انجام گرفت. روش پژوهش: در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح اندازه گیری تکراری انجام گرفت، از بین دختران و پسران مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی در مرکز بهزیستی و توابخشی خوراسگان اصفهان، 26 کودک 7 تا 9 سالۀ مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی به صورت هدفمند انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرتاب 10 توپ به سمت دیوار و همزمان دریافت توپ برگشتی در سه شرایط بینایی کامل، انسداد ابتدایی و انسداد انتهایی پرداختند. همزمان با پرتاب و دریافت توپ، حرکات چشم شرکت کنندگان از طریق دستگاه ردیابی بینایی و همچنین نمره عملکرد آنها ثبت شد. داده ها به روش تحلیل واریانس گروه درونی با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اجرای مهارت هدف گیری - دریافت و طول دو ره چشم آرام در شرایط انسداد ابتدایی و انسداد انتهایی در مقایسه با شرایط بدون انسداد به طور معناداری تضعیف ( شد 05 0< /P .(همچنین نتایج نشان داد که انسداد موجب ابتدایی تضعیف بیشتر اجرای مهارت پرتاب و دریافت و هم طول دور ه کوتاهتر چشم آرام در مقایسه با انسداد .(P< /0 05 شد ( انتهایی نتیجه گیری : به طور کلی نتایج تحقیق حاضر از نقش سیستم پیش برنامه ریزی در اجرای مهارت پرتاب و دریافت در کودکان با اختلال هماهنگی رشدی حمایت می کند.
