داریوش خواجوی

چکیده مطالعه حاضر با هدف تاثیر تمرین مبتنی بر مدل آموزش ورزش بر رشد حرکتی و خلاقیت حرکتی دانش‌آموزان دارای اضافه وزن انجام گرفت. در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح پیش آزمون- پس آزمون انجام گرفت، از بین دانش‌آموزان 13 تا 14 ساله دارای اضافه وزن شهر باخرز به صورت مشارکت داوطلبانه، 30 دانش آموز براسا معیارهای ورود انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه مدل اموز ورزش و اموزش سنتی قرار گرفتند. در مرحله پیش آزمون از شرکت‌کنندگان آزمون تبحر حرکتی برونینکس اوزرتسکی و خلاقیت حرکتی گرفته شد. در مرحله تمرین که به مدت 12 هفته و هر هفته 2 جلسه و هر جلسه 45 تا 50 دقیقه در سالن مدرسه به طول انجامید گروه‌های آموزش ورزش (روزهای دوشنبه و چهارشنبه ساعت 10 تا 11 صبح) و آموزش سنتی (روزهای یک شنبه و سه شنبه ساعت 10 تا 11 صبح) به تمرینات مربوطه (فوتسال) پرداختند. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه، مرحله پس آزمون همانند پیش آزمون اجرا شد. داده‌ها به روش تحلیل واریانس عاملی (2 گروه در 2 مرحله اندازه‌گیری) تحلیل شد. نتایج نشان داد که مدل آموزش ورزش باعث بهبود معنی‌دار رشد حرکتی و خلاقیت حرکتی دانش‌آموزان دارای اضافه وزن گردید. اما دیگر نتایج نشان داد که آموزش سنتی بر رشد حرکتی و خلاقیت حرکتی دانش‌آموزان دارای اضافه وزن تاثیر معنی‌داری ندارد. بنابراین، براسسا نتایج مدل اموزش ورزش ممکن است یک روش آموزشی موثر برای معلمانب باشد که مهارت‌های حرکتی و خلاقیت حرکتی را به دانش‌آموزان دارای اضافه وزن آموزش می‌دهند.