داریوش خواجوی

مقدمه: سالمندی دوران حسّاسی از زندگی انسان است و توجه به مسائل و نیازهای این دوران، یک ضرورت اجتماعی است. هدف تحقیق حاضر، بررسی رابطه بین آمادگی کارکردی، انتظار از پیامد تمرین، کارآمدی تمرین و ترس از افتادن در سالمندان ساکن در جامعه بود. روش پژوهش: 351 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و پس از رضایتنامه کتبی، وارد پژوهش شدند. برای اندازه‌گیری متغیرهای پژوهش پرسشنامۀ آمادگی کارکردی، مقیاس چند بعدی انتظارات از پیامد تمرین، پرسشنامۀ کارآمدی تمرین و مقیاس کارآمدی در افتادن مورد استفاده قرار گرفتند. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی مثل محاسبه میانگین، تعیین ضریب همبستگی و ترسیم جدول استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که بین آمادگی کارکردی و انتظار از پیامد تمرین همبستگی مثبت و معنی‌دار وجود دارد (05/0≥P). همچنین، بین آمادگی کارکردی و ترس از افتادن و بین انتظار از پیامد تمرین و ترس از افتادن نیز همبستگی منفی و معنی‌دار مشاهده شد (05/0≥P). به علاوه، یافته‌های پژوهش نشان داد که بین آمادگی کارکردی و کارآمدی تمرین، بین انتظار از پیامد تمرین و کارآمدی تمرین و بین کارآمدی تمرین و ترس از افتادن ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد (05/0