داریوش خواجوی

هدف پژوهش حاضر، تأثیر بازی و تمرین هدفمند بر عملکرد مهارت‎های حرکتی پایه (جابه‌جایی، توپی) کودکان پسر 7 تا 10 سال بود. در این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون و دوره پیگیری چهارهفته‌ای، 45 دانش­آموز پسر 7 تا 10 ساله شهر اراک به صورت دردسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه 15 نفری بازی هدفمند، تمرین هدفمند و کنترل قرار گرفتند. در پیش‌آزمون، با آزمون اولریخ-3، مهارت حرکتی پایه اندازه­گیری شد. سپس آزمودنی­ها به مدت 9 هفته (هر هفته دو جلسه 60 دقیقه­ای) به تمرین مهارت­های جابه‌جایی و توپی مبتنی بر آزمون رشد حرکتی اولریخ-3 براساس تمرین هدفمند و بازی هدفمند پرداختند. بلافاصله بعد از آخرین جلسه تمرینی و چهار هفته بعد از آخرین جلسه تمرینی، به‌ترتیب مراحل پس‌آزمون و پیگیری مشابه پیش‌آزمون اجرا شد. داده­ها با استفاده از آزمون‌ تحلیل واریانس مرکب و آزمون‌های تعقیبی بونفرونی و توکی تحلیل شد. نتایج نشان داد، هم تمرین و هم بازی هدفمند بر مهارت­های توپی و جابه‌جایی پسران 7 تا 10 سال تأثیر معناداری داشت (05/0>P) و تأثیر بازی هدفمند در مقایسه با تمرین هدفمند به طور معناداری بیشتر بود (05/0>P). نتایج بر تأثیر بازی هدفمند بر مهارت­های حرکتی کودکان پسر 7 تا 10 سال تأکید دارد.