باتریهای سرب–اسیدی بهعنوان یکی از پرکاربردترین سامانههای ذخیرهسازی انرژی الکتریکی، جایگاه مهمی در حوزههای مختلفی همچون حملونقل و انرژیهای تجدیدپذیر دارند. با وجود مزایای متعدد، یکی از مشکلات اساسی این باتریها در حین شارژ، بروز واکنشهای جانبی منجر به تولید گازهای اکسیژن و هیدروژن است. وقوع این پدیده نهتنها باعث کاهش راندمان انرژی و افزایش مصرف الکترولیت میشود، بلکه با تشدید فرآیند سولفاته شدن صفحات الکترودی، طول عمر مفید باتری را نیز کاهش میدهد. ازاینرو، شناسایی و بهکارگیری راهکارهایی برای مهار سرعت تشکیل این گازها، بهعنوان عاملی کلیدی در ارتقای کارایی و پایداری باتریهای سرب–اسیدی مطرح است. در این پژوهش، رفتار الکتروشیمیایی برخی ترکیبات بازدارنده در الکترولیت اسید سولفوریک مورد بررسی قرار گرفته است تا نقش آنها در کاهش نرخ تشکیل گازهای ناخواسته و افزایش پایداری الکترودها ارزیابی شود. در همین راستا، از روشهای الکتروشیمیایی مختلفی نظیر ولتامتری چرخهای، آزمون پلاریزاسیون و طیفسنجی امپدانس الکتروشیمیایی برای تحلیل اثر افزودنیها استفاده شد. نتایج نشان داد که حضور برخی مواد با ایجاد تغییر در سینتیک واکنشهای الکترودی و افزایش مقاومت انتقال بار در فرآیند تکامل گازهای اکسیژن و هیدروژن همراه است. این مطالعه به بررسی تأثیر برخی افزودنیها در الکترولیت باتریهای سرب–اسیدی با هدف کاهش تخلیهٔ خودبهخودی میپردازد. این افزودنیها با تأثیر بر واکنشهای الکتروشیمیایی ناخواسته، بهویژه واکنشهای منجر به گاززایی و خوردگی الکترودها، نقش بازدارندهای در افت ظرفیت باتری در حالت سکون ایفا میکنند. نتایج نشان میدهد که بهکارگیری مناسب این ترکیبات میتواند موجب کاهش نرخ تخلیهٔ خودبهخودی، افزایش بازده کولنی و بهبود عمر عملکردی باتریهای سرب–اسیدی شود
