این اثر نقاشی آبستره و نیمه فیگوراتیو است در نگاه اول، سطح کار به چند بخش رنگی تقسیم می شود که هر کدام بار عاطفی و فضایی و ویژه ای دارد. ترکیب به صورت عمودی تقسیم شده، خطوط عمودی و افقی فضا را به 《زمین و اسمان》می شکنند . این باعث میشود تابلو بین حالت انتزاعی و منظره پردازی طبیعی در نوسان باشد . در خط افق ،در مرکز یک درخت تنها دیده میشود. این نقطه سیاه _سبز کوچیک ، کانون توجه است ودر برابر گستردگی رنگ های وسیع ، نمادی از حضور انسانی و یا زندگی در پهنه طبیعی است.
