درآمدهای نفتی برای کشورهای دارنده این منبع به ویژه کشورهایی که با شدت بیشتری نفت خیز هستند و تولیدات زیادی از بابت نفت دارند، می‌تواند موجب افزایش رشد و توسعه اقتصادی گردد. با این وجود آنچه که در عمل در برخی از کشورهای نفت خیز مشاهده شده است در اغلب موارد، با موهبت فوق مطابقت نداشته و در اصطلاح به «نفرین منابع» منجر شده است. کشور عراق پنجمین کشور نفت خیز جهان است که در صورت مدیریت بهینه درآمدهای نفتی، اقتصاد این کشور می‌تواند از آن بهره‌مند شود و زمینه افزایش رفاه مادی و غیرمادی مردم عراق را فراهم آورد. یکی از شاخص‌هایی که نشان دهنده بهبود وضعیت زندگی ساکنان یک کشور است، «شاخص توسعه انسانی» است. از این رو، در تحقیق حاضر تلاش می‌شود تا به بررسی تأثیر درآمدهای نفتی بر شاخص توسعه انسانی در کشور عراق طی سال‌های 2000 تا 2024 پرداخته شود. روش تحقیق از نوع کمّی است و به منظور بررسی تأثیر درآمدهای نفتی بر توسعه انسانی در کشور عراق، از رهیافت خود رگرسیون با وقفه‌های توزیعی استفاده می‌شود. داده‌های تحقیق از گزارش شاخص توسعه انسانی که هر ساله توسط دفتر گزارش توسعه انسانی برنامه توسعه سازمان ملل متحد منتشر می‌شود و همچنین سایت داده‌های بانک جهانی استخراج، گردآوری و تنظیم می‌گردد و با استفاده از نرم افزار ایویوز برآورد می‌گردد. نتایج حاصل گویای آن است که اگر درآمدهای نفتی کشور عراق یک درصد افزایش یابد، شاخص توسعه انسانی این کشور 118/0 درصد کاهش می‌یابد. به عبارت دیگر فرضیه اصلی تحقیق که بیان کننده تأثیر مثبت درآمدهای نفتی بر توسعه انسانی کشور عراق بود رد شده و فرضیه نفرین منابع در این کشور تأیید می‌گردد. از این رو به سیاستگذاران اقتصادی کشور عراق پیشنهاد می‌شود تا اقداماتی از جمله: افزایش اشتغال، اصلاح مخارج و درآمد دولت، متنوع‌سازی تولید و ایجاد صندوق ذخیره درآمدهای نفتی را در دستور کار خود قرار دهند.
