عباس صارمی

زمینه و اهداف: بیماری هیپوتیروئیدی منجر به کاهش حجم و توده بافت عضلات می‌شود. از طرفی نقش کلیدی ژن‌های ‌میو‌استاتین و فول‌استاتین در تنظیم رشد و هموستاز عضلانی و جلوگیری از آتروفی بسیار ضروری است. ازاین‌رو تحقیق فوق به ‌بررسی بیان ژن‌های فوق متعاقب یک برنامه تمرینی با شدت متوسط بر موش‌های صحرایی مبتلا به بیماری هیپوتیروئیدی پرداخته ‌است. روش بررسی: در این مطالعه تجربی کنترل ‌شده با گروه شاهد 21 سر موش صحرایی نر ویستار (8 هفته‌ای با وزن 15 ± 210 گرم) ‌پس از القاء هیپوتیروئیدی ( 150 میلی‌گرم/کیلوگرم) به‌طور تصادفی به سه گروه 7تایی سالم، کنترل-هیپوتیروئیدی و تمرین ‌استقامتی- هیپوتیروئیدی تقسیم شدند. گروه‌های پژوهش برای یک دوره 6 هفته‌ای تحت فعالیت ورزشی استقامتی (با سرعت 10 تا ‌ 20 متر/دقیقه و مدت 20 تا 40 دقیقه) قرار گرفتند. پس از تمرین و بی‌هوشی، نمونه‌بردای بافتی صورت گرفت و بعد از انجام ‌فرایندهای ملکولی بیان ژن‌ها با استفاده از دستگاه ریل‌تایم اندازه‌گیری شد. برای آنالیز داده‌ها از آزمون تحلیل واریانس یک‌طرفه در ‌سطح معنی‌داری 0.05 >p ‌و نرم‌افزار گراف‌پد استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد القاء بیماری هیپوتیروئیدی منجر به افزایش معنی‌دار میو‌استاتین ( 0.0001 >p) و کاهش فول‌استاتین ‌موش‌های صحرایی شد ( 0.353= ‌p). همچنین انجام تمرین استقامتی باعث کاهش معنی‌دار ( 0.0001 >p) میو‌استاتین و افزایش ‌معنی‌دار سطوح فول‌استاتین ( 0.01= ‌p) موش‌های صحرایی هیپوتیروئیدی شد. نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد تمرینات استقامتی با ایجاد تغییرات سازنده و مثبت بر ژن‌های مورد مطالعه بیماران هیپوتیروئیدی ‌از آتروفی و تحلیل عضلانی آن‌ها جلوگیری می‌کند.