1403/01/30
مهدی جاویدشاد

مهدی جاویدشاد

مرتبه علمی:
ارکید: https://orcid.org/0000-0003-1901-1458
تحصیلات: دکترای تخصصی
اسکاپوس: 57223873393
دانشکده:
نشانی: دانشگاه اراک- گروه زبان و ادبیات انگلیسی
تلفن:

مشخصات پژوهش

عنوان
بحران رشد شخصیت در «درخت گلابی» نوشتۀ گلی ترقی
نوع پژوهش
مقاله چاپ‌شده
کلیدواژه‌ها
درخت گلابی، نقد روانکاوانه، بحران شخصیت، زایندگی، یکپارچگی نفس
سال 1401
مجله نقد و نظريه ادبي (مجله ادب پژوهي)
شناسه DOI
پژوهشگران مهدی جاویدشاد

چکیده

گلی ترقی در داستان «درخت گلابی» از مجموعه جایی دیگر (1379)، روایتی اول­ شخص از زبان یک نویسنده و استاد دانشگاه را ارائه می­ کند که در آن تقلا­های او برای عبور از رکود علمی و همچنین مواجهه با گذشته و مرور دستاورد­ها و از­دست­رفته ­ها به تصویر کشیده می­ شود. در پس زمینه این تقلا­ها، باغ دماوند و درخت گلابی وجود دارند که به شکل نمادین، تضاد شکوفایی و ایستاییِ درون راوی-شخصیت را نشان می­ دهند. مقاله پیش­ رو روایت شخصیتِ محوری داستان را با مبانی نظریه روانی-اجتماعی اریک اریکسون مورد خوانش قرار می­ دهد تا بحران رشد شخصیت موجود در آن را تحلیل کند. اهمیت این بررسی در تبیین ریشه انگیزه­ ها و احساسات راوی-شخصیت و درک هر­چه بهتر در­هم ­تنیدگی دغدغه ­های اجتماعی و روانی در گذر از بحران­ های شخصیتی اوست. از ­آنجاکه راوی در نزدیکی شصت سالگی است، محدوده ­ای که می ­توان آن را اواخر میان­ سالی و آغاز دوره پس از آن دانست، مراحل هفتم و هشتم رشد اریکسون که مشخصه آنها عبور از دوگانه­ های «زایندگی در­برابر رکود» و «یکپارچگی نفس در­برابر نا­امیدی» به­ منظور کسب فضائل اخلاقی «مراقبت» و «خرد» است، در تحلیل شخصیت او مورد استفاده قرار می­ گیرند. این پژوهش نتیجه می­ گیرد در­حالی­که راوی-شخصیت در عبور از مرحله هفتم و کسب فضیلت مراقبت موفق است، در جدال برای کسب یکپارچگی نفس و خرد، تاحدی ناموفق است، اگر­چه در پایان داستان تلاش­ های او برای کسب آنها مشهود است.